પ્રેરક પ્રસંગો

પ્રેરક પ્રસંગો - ધનસુખ એ. મોરબીઆ, દાદર

(૧) એક વખત એક સૂરદાસ રાડે  પરથી પસાર થાય છે. વચ્ચે એક મોટો ખાડો આવે છે. સૂરદાસને લાકડી ઠપકારતાં ખબર પડે છે કે ખાડો છે. ત્યાં કોઈએ તેનો હાથ પકડીને ખાડો ઓળંગાવ્યો. સૂરદાસે વિચાર કર્યો કે, ‘આ હાથ કોમળ છે, જુદા પ્રકારનો છે માટે મજબૂત પકડી રાખું.’ ખાડો ઓળંગી જતાં હાથ છટકી ગયો, સૂરદાસ પોક મૂકીને રડે છે. રાહદારીઓ પૂછે છે, શું થયું? સૂરદાસ કહે છે, ‘જે કોમળ હાથ મારા હાથમાં આવ્યો હતો તે પરમાત્માનો હતો. તે મારા હાથમાંથી છટકી ગયો એટલે રડું છું.’ સૂરદાસની જિજ્ઞાસાભક્તિ જાગી એવી જિજ્ઞાસાભક્તિ આપણામાં ક્યારે જાગશે?

(૨) એક  વખત એક  ફકીરના પગમાં ચાલતાં ચાલતાં એક  તીક્ષ્ણ ખીલો ભોંકાઈ ગયો તેની પીડા એટલી તીવ્ર હતી કે ફકીર ત્યાં જ ઢળી પડ્યા. અસહ્ય વેદના થતી હતી, રાહદારીઓ તેમની પાસે ઉભા રહી ગયા. એક હકીમ બધાં સાધનો લઈને આવ્યા. પરંતુ તે ખીલો કાઢ્યા વગર પાટાપીંડી કરવી કેવી રીતે? હકીમે ખીલો કાઢવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ અડતાંની સાથે ફકીરે ચીસ પાડી. એમણે કહ્યું કે, ‘મારાથી આ પીડા સહન થતી નથી. હકીમ મુંઝાયા. હવે કરવું શું? ત્યારે ફકીરે કહ્યું. ‘હું ચાર વાગે નમાજ પઢીશ, જ્યારે હું નમાજ પઢવામાં તલ્લીન બની જાઉં ત્યારે આ ખીલો ખેંચી કાઢજો. હકીમે તે પ્રમાણે કર્યું. જેવા ફકીર નમાજમાં તલ્લીન બન્યા, હકીમે ખીલી ખેંચી લીધી. નમાજ પૂરી થતાં ફકીરે પૂછયુંઃ શું ખીલી નીકળી ગઈ? હકીમે કહ્યું, તાજુબ છે, જે ખીલીને અડતાં પણ તમારી ચીસ નીકળી જતી હતી તેને નમાજ વખતે કાઢતાં ખબર પણ ન પડી?? જે પ્રભુને ભજવામાં, ભક્તિ કરવામાં તલ્લીન બની જઈ બહારનું બધું ભૂલી જાય તે જ સાચો સાધક છે.

(૩) પતિ-પત્નીના પાંચ વર્ષના લગ્નજીવન બાદ એક નાની વાતે અંટસ પડી ગયું. એકબીજા વગર જીવન જીવતા હતા. પ્રેમનો સંબંધ અકબંધ હતો પણ તેમાં ઉત્સાહ, ઉમંગ કે તરવરાટ જરાપણ ન હતો. પાંચ વર્ષની યાદે હૃદયની ભેખડમાં સમાધિ લઈ લીધી હતી, પણ જ્યારે તે યાદ આવતી ત્યારે મીઠું જાગરણ કરાવતી. પત્નીને થયું, આજે મારો જન્મદિવસ છે. પ્રથમ મારો જન્મદિવસ જે હોટલમાં ઉજવ્યો હતો તે ટેબલ પર બેસી, તેમની યાદની તાજી કરી, રડીને પણ મારો જન્મદિવસ ઉજવીશ. હોટલ પર પહોંચે છે, અને ટેબલ પર બેસવા જાય છે ત્યાં વેઈટરે કહ્યું. ‘સોરી મેડમ! ધીસ ટેબલ ઈઝ રીઝર્વડ. એટલે તે દૂરના ટેબલ પર સુનમુન બેસી ગઈ. ત્યાં જ તેનો પતિ તે ‘રીઝર્વ્ડ’ ટેબલ ઉપર કેક અને ફૂલોનો ગુચ્છો લઈને આવે છે. ખિસ્સામાંથી પત્નીનો ફોટો હાથમાં લઈને ઘડીભર ફોટા સામે જોઈને બેસી રહ્યો. તેની આંખના ખૂણાં ભીનાં થઈ ગયાં, ધીરે ધીરે આંખમાંથી અશ્રુ વહેવા લાગ્યા. બંને હાથથી આંસુ ઢાંકવાનો પ્રયત્ન કરે છે અને તે જ ક્ષણે પાછળથી તેની પીઠ પર કોઈનો પ્રેમાળ હાથ પડે છે. બંનેની આંખોમાં આંસુ વહેતાં હતાં. અનરાધાર શ્રાવણ વરસતાં બંનેના હૈયાં ફરી નવપલ્લતિ થઈ ગયાં. આંસુની વેદનાને બંનેએ વાંચી અને સમજી શક્યા. ઘણીવાર હજારો શબ્દો કરતાં એક આંસુનો બુંદ ઘણું સમજાવી જાય છે અને હૃદયના ઘાવને ધોઈ નાખે છે, કોઈ સંબંધને વિસરી જવું કે વિસારે પાડી દેવું સહજ નથી, આત્મિય સંબંધો ભૂલવા કેટલા વસમા હોય છે?

(૪) એક અંગ્રેજ ભાઈ ભારત આવ્યા. કોઈ જૈન સાધુને મળવા માટે આવ્યા હતા. તેમણે યજમાન બનેલા ભાઈને વાત કરી કે જે જ્ઞાતિ (જૈન) ભારતમાં એક ટકો પણ નથી, તે એવી કેવી સમૃદ્ધ છે કે સરકારને ૪૨ ટકા ટેક્ષ ભરે છે! આનું કારણ મેં શોધ્યું છે કે આ જ્ઞાતિ પાંજરાપોળો ચલાવીને લાખો જીવોની રક્ષા કરે છે એથી તેમને જોરદાર દુવા મળે છે. તેથી જ તે નાનકડી જ્ઞાતિ સુખી છે.

(૫) વડાદે રાના પ્રખ્યાત શઠે  કાકુભાઈના ે અકે ના ે અકે  દીકરા ે મરવા પડ્યા.ે સન્ં યાસીના સચૂ નથી ગારે - ગરીબોને પુષ્કળ ગોળ-બાજરો સાત દિવસ લગાતાર આપ્યા. તે ગરીબોની એવી દુવા મળી કે એમનો દીકરો ભયંકર બિમારીમાંથી સાજો થઈ ગયો.

(૬) અમેરિકી પ્રમુખ રૂઝવેલ્ટના અભિવાદન માટે એકવાર મોટો સમારંભ યોજાયો હતો. મંચ ઉપર પ્રમુખ રૂઝવેલ્ટની સાથે એમનાં માતા તેમજ અન્ય સ્વજનો બિરાજ્યાં હતાં. વિશાળ હોલ પ્રેક્ષકોથી લગભગ ભરાઈ ગયો હતો. એવામાં એક વ્યક્તિ મંચ પર આવી રૂઝવેલ્ટની માતાને વિનંતી કરી, ‘મારી માતા આપના પ્રશંસક છે, જેઓ આ હોલમાં જ છે અને આપને મળવા ખૂબ આતુર છે. આપ રજા આપો તો આપને મળવા હું એમને મંચ પર તેડી આવું.’ તરત જ હા કહી દેવાને બદલે પ્રમુખની માતાએ પેલા આગંતુકને વળતો પ્રશ્ન કર્યો. તમારા માતાજીની વય કેટલી છે?’ ‘બ્યાસી વર્ષ. આ હોલમાં તેઓ કઈ તરફ બેઠા છે?’ છેક છેલ્લે દરવાજો છે ત્યાં એ બેઠાં છે. આગંતુકે હાથનો ઈશારો કરતાં કહ્યું. તરત જ ખુરશી પરથી ઉભા થઈને પ્રમુખની માતાએ કહ્યું. ‘તો પછી એમને અહીં સુધી આવવાનું કષ્ટ આપવાની જરૂર નથી. હું જ તેમને મળવા ત્યાં આવું છું.’ માત્ર એ વ્યક્તિ જ નહિ, આસપાસની સૌ વ્યક્તિઓ આ વિવેકથી સાનંદ આશ્ચર્ય અનુભવી રહી, ‘મોટાને માન આપો.’ એ સૂત્રનો આ સુંદર પ્રભાવ હતો.

 

 

(કચ્છ ગુર્જરીના મે ૨૦૧૯ માસના અંકમાં પ્રકાશિત થયેલ કૃતિ) 

Post your comment

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments

KUTCH GURJARI

T : + 91 9322 880 555
E : kutchgurjari@gmail.com

Latest Website Updates