ભીતરની સમૃદ્ધિ

ભીતરની સમૃદ્ધિ - નિરંજના જિતેન્દ્ર શાહ

'Born with silver spoon' કહી શકાય એવા સમૃદ્ધિથી છલકાતાં પરિવારમાં રાજનો જન્મ થયો છે. શ્રીકાંત ને શાલિનીનું એકમાત્ર સંતાન રાજ. ખૂબ જ લાડકોડથી જેનો ઉછેર થઈ રહ્યો છે એવા રાજને ફક્ત એક જ વાતનું દુઃખ છે કે ‘દાદા-દાદી તેઓની સાથે નથી રહેતાં.

રાજ નાનો હતો ત્યારે મમ્મી-પપ્પાને કહેતો, ‘પ્લીઝ દાદા-દાદીને આપણા જૂના ઘરેથી અહીં લઈ આવો ને, તેઓને કહોને આપણી સાથે રહે.’ શ્રીકાંત - શાલિની રાજને સમજાવી, પટાવી તેની વાત ઉડાડી દેતાં.

રાજનાં ૧૮ મા જન્મદિવસની પાર્ટીનું આયોજન કરવામાં આવ્યું છે. ‘દાદા-દાદી આવશે ત્યારે જ કેક કટ કરીશ’ એવી રાજની જિદ સામે શ્રીકાંત-શાલિની ઝૂકી ગયા. શ્રીકાંતે મા-બાપને રાજની બર્થ-ડે પાટર્ીમાં બોલાવ્યા. પાર્ટી બાદ ડ્રાઈવર સાથે પાછા મોકલાવી દીધા.

‘મમ્મી-પપ્પા, દાદા-દાદીને કેમ રોક્યા નહિ?’ હવે રાજના આ પ્રશ્નને શ્રીકાંત-શાલિની ટાળી શકે તેમ ન હતા. શ્રીકાંતે દબાયેલા સ્વરે કહ્યું, ‘જો બેટા, દાદા-દાદી ત્યાં રહેવા ટેવાયેલાં છે. અહીં તેઓને નહીં ફાવે!’ ત્યાં શાલિની રોષભર્યા અવાજે બોલી ઊઠી, ‘આ હાઈ સોસાયટીમાં તેઓ એડજસ્ટ નહીં થઈ શકે. તેઓને અહીં નહીં ગમે.’

રાજ દરરોજ દાદા-દાદી સાથે ફોનથી કોન્ટેક્ટમાં રહે છે. થોડા થોડા દિવસ જરૂરિયાતની વસ્તુઓ પહોંચાડે છે. તેઓને મળે છે. દાદા-દાદી માંદા પડે ત્યારે તેની પાસે જ રોકાઈને સારવાર કરે છે. લગભગ પંદર દિવસ પહેલાં દાદા-દાદીનાં લગ્નની ગોલ્ડન જ્યુબિલી ઉજવી. સ્વજન - સંબંધીને દાદા - દાદીનાં ફ્રેન્ડસને આમંત્રિત કર્યા હતા. એકદમ વેસ્ટર્ન કલ્ચરમાં જેનો ઉછેર થયો છે એવા રાજને દાદા-દાદી આઉટ ડેટેડ નથી લાગતા. વાત્સલ્યની પરિભાષા જેવા લાગે છે.

***

આકાંક્ષી કોલેજ ફ્રેન્ડસ સાથે વૃદ્ધાશ્રમની મુલાકાતે ગઈ હતી. આશ્રમનાં વૃદ્ધોએ તેઓને સલાહ આપી, ‘અમારા સંતાનોએ તો અમને અહીં મોકલી આપ્યા. તમે તમારા મા-બાપ કે સાસુ સસરાને અહીં મોકલતા નહીં.’ આ સાંભળીને ઘણાની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા.

આકાંક્ષીને એક વૃદ્ધ દંપતિ ક્યાંક જોયા હોય એવું લાગ્યું, ‘અરે આમનો ફોટો તો અમારા ડ્રોઈંગરૂમમાં છે. મારા દાદા-દાદી વૃદ્ધાશ્રમમાં! આકાંક્ષી દાદા-દાદીને ભેટીને ખૂબ રડી. એ દંપતીની આંખો અનરાધાર વરસી રહી.

આકાંક્ષી ઘેર આવી. તેને સત્ય હકીકતની જાણ થઈ ગઈ હતી. ‘દાદા-દાદી ઘર છોડીને ક્યાંક ચાલ્યા ગયા છે.’ મમ્મી-પપ્પાએ તેનાં મગજમાં ઠસાવેલી વાત ખોટી હતી. દાદા-દાદીને આશ્રમમાં મૂકવામાં આવ્યા છે. આકાંક્ષીનાં ઘરમાં પૂરજોશમાં અમેરિકા જવાની તૈયારી ચાલી રહી હતી. મમ્મીનાં ભાઈ ત્યાં છે. આકાંક્ષીએ દાદા-દાદીને ઘરે લાવવાની વાત કરી. મમ્મી –પપ્પાએ કહ્યું, ‘ગાંડી થઈ છો. આપણે હવે એ બોજો વેંઢારવો નથી.’

ઘરમાં દસેક દિવસ ચર્ચા ચાલી. આકાંક્ષા દાદા-દાદીને વૃદ્ધાશ્રમમાંથી ઘેર લાવવાનાં છે એ વાત પર અડગ હતી. મમ્મી-પપ્પા કહેતા હતા કે આપણે અમેરિકા જવાનું જ છે. એ વાતમાં મીનમેખ ફરક નહીં થાય. આખરે મમ્મી-પપ્પા આકાંક્ષીને લીધા વગર અમેરિકા ગયા. આકાંક્ષીએ એક કંપનીમાં જોબ લઈ એકસ્ટર્નલ સ્ટુડન્ટ તરીકે અભ્યાસ ચાલુ રાખ્યો. દાદા-દાદીને પોતાની સાથે રાખી લીધા. દીકરા-વહુએ તરછોડ્યા ને મોર્ડન કહેવાતી આકાંક્ષાએ (પૌત્રીએ) અપનાવ્યા. આકાંક્ષા દાદા-દાદીની પ્રેમથી માવજત કરવાની સાથે પોતાનાં ઉજ્જવલ ભવિષ્યની કેડીએ પ્રગતિ કરી રહી છે.

***

દાદા-દાદીની સેવા, સારસંભાળ માટે કટિબદ્ધ એવા રાજ ને આકાંક્ષી યુવાપેઢીનાં પ્રતિનિધી છે. સંસ્કારને ઉંમર સાથે લાગતું-વળગતું નથી. સંસ્કારોનો નાતો ભીતરની સમૃદ્ધિ સાથે છે.

કેટલાંક શુભ તત્ત્વો આપણી અંદર ધરબાયેલાં છે જ. જે પ્રેમ અને કરુણાનાં સથવારે જ બહાર આવી શકે છે. માનવતાનો દૃષ્ટાંતરૂપ ઈતિહાસ સર્જે  છે. સ્વનાં ને સ્વજનનાં આયુષ્યને ઉત્સવ બનાવે છે.

 

 

 

(કચ્છ ગુર્જરી જુલાઇ ૨૦૧૯ માસના અંકમાં પ્રકાશિત થયેલ કૃતિ) 

Post your comment

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments

KUTCH GURJARI

T : + 91 9322 880 555
E : kutchgurjari@gmail.com

Latest Website Updates